کاپیتان سر تام مور ، جانباز جنگ جهانی دوم که در هنگام شور و نشاط در باغ خود برای جمع آوری پول برای کارکنان بهداشت در قلب ملت قفل شده ای وارد شد ، پس از آزمایش مثبت COVID-19 درگذشت. او 100 ساله بود.

خانواده وی با انتشار عکسی از وی در پشت لحظه واکر ، آماده برای ماجراجویی ، در توییتر خبر مرگ او را اعلام کردند.

خانواده در بیانیه ای گفتند: “با اندوه فراوان ما خبر درگذشت پدر عزیزمان ، کاپیتان سر تام مور را اعلام کردیم.”

دختر مور ، هانا اینگرام مور ، روز یکشنبه اعلام کرد که پدرش در بیمارستان COVID-19 در بیمارستان بستری شده است و گفت که برای تنفس خود به “کمک اضافی” نیاز دارد. وی گفت مور تحت بیماری ذات الریه تحت معالجه قرار گرفت و ماه گذشته آزمایش COVID-19 مثبت شد.

در بیانیه روز سه شنبه آمده است: “سال آخر زندگی پدر ما چیز چشمگیرتری نبود.” “او جوان شد و چیزهایی را تجربه كرد كه فقط آرزویش را داشت. اگرچه فقط مدت كوتاهی در این همه قلب بود ، او پدر و پدربزرگ شگفت انگیزی بود و برای همیشه در قلب ما زنده خواهد ماند.”

پرچم ها در دفتر نخست وزیر بوریس جانسون در خیابان داونینگ روز سه شنبه پایین کشیده شد. رهبر انگلیس مور را “قهرمان به معنای واقعی کلمه” توصیف کرد.

کاپیتان تام ، همانطور که در تیترها و مصاحبه های تلویزیونی شناخته شد ، قصد داشت با راهپیمایی 100 دور باغ حیاط پشتی خود ، 1000 پوند برای سرویس بهداشت ملی انگلیس جمع کند. اما جستجوی وی ویروسی شد و تصور میلیون ها نفر را که در اولین موج همه گیری در خانه به جا مانده اند ، تسخیر کرد.

کمک های مالی از سراسر انگلستان به آمریکای شمالی و ژاپن ریخته شد و حدود 33 میلیون پوند (58 میلیون دلار Cdn) جمع شد.

به مدت سه هفته در ماه آوریل ، طرفداران با فیلم های روزانه مور ، خم شده بر حسب سن ، مورد استقبال قرار می گرفتند و سرسختانه واکر خود را به داخل باغ هل می دادند. اما این نگرش آفتابی او در یک لحظه تاریک است که مردم را به نگاه فراتر از بیماری و از دست دادن القا می کند.

مور در حین راه رفتن در مصاحبه ای با بیان کلماتی که به علامت تجاری وی تبدیل شده اند گفت: “لطفاً همیشه به یاد داشته باشید ، فردا روز خوبی خواهد بود.”

وقتی مور صدمین دور خود را در 16 آوریل به پایان رساند ، مسیر به گارد افتخار نظامی پیوست. این جشن در روز تولد وی ادامه یافت ، چند روز بعد ، وقتی دو جنگنده جنگ جهانی دوم به افتخار بر فراز آنها پرواز کردند.

مور ، پتوی چهارخانه ای که روی شانه هایش افتاده بود ، وقتی از کنارشان غرش می کردند ، شبیه مشت بود.

شوالیه ملکه الیزابت

در ماه ژوئیه ، وی توسط ملکه الیزابت در مراسمی از نظر جسمی دور در قلعه ویندزور ، غرب لندن ، شوالیه شد.

سلطان 94 ساله برای احترام افتخار هنگامی که مور ، مدالهای نظامی خود را بر روی سینه خود پوشید ، به واکر خود تکیه داد و درخشید ، از شمشیری غیرممکن طولانی استفاده کرد.

وی پس از مراسم در توییت خود نوشت: “جوایز زیادی که در هفته های اخیر دریافت کردم مورد توجه من قرار گرفت ، اما هیچ چیز قابل مقایسه با آن نیست.” “من غرق در غرور و شادی هستم.”

کاخ باکینگهام گفت ، ملکه الیزابت برای خانواده تسلیت شخصی در نظر گرفته است.

کاخ در بیانیه ای گفت: “اعلیحضرت از دیدار ناخدا بسیار خوشحال شدند. سر تام و خانواده اش سال گذشته در ویندزور”. “افکار او و خانواده سلطنتی با تأیید الهام بخشیدن به همه ملت و دیگران در سراسر جهان است.”

به ارتش فراخوانده شد

مور در 30 آوریل 1920 در کیلی ، یورکشایر غربی متولد شد ، قبل از اینکه در ماه های اولیه جنگ جهانی دوم به ارتش اعزام شود ، دوره کارآموزی را در رشته مهندسی عمران به پایان رساند.

وی پس از انتخاب برای آموزش افسران ، هنگام خدمت در هند ، برمه و سوماترا به درجه ناخدا رسید.

پس از ترک ارتش در سال 1946 ، مور برای کار در شرکت ساخت و ساز خانواده رفت. وی بعداً به یک فروشنده و سپس مدیر شرکتهای مصالح ساختمانی تبدیل شد.

هنگامی که شرکت خاصی که در آن کار می کرد تهدید به تعطیلی شد ، مور گروهی از سرمایه گذاران را جمع کرد و با حفظ 60 شغل ، آن را خرید.

پس از اعلام خانواده وی مبنی بر فوت جمع آوری کمک های مالی از صد سالگی ، مردی روز سه شنبه در ورودی خانه مور در مارستون مورتین در نزدیکی میلتون کینز ، انگلیس گل گذاشت. (هنری نیکولز / رویترز)

در این راه ، او از همسر اول خود طلاق گرفت و عاشق مدیر دفتر کارفرمای خود ، پاملا شد. این زوج ازدواج کردند ، صاحب دو دختر شدند و سرانجام در اسپانیا بازنشسته شدند ، اما پس از بیمار شدن پاملا به انگلیس بازگشتند.

همسر مور در سال 2006 درگذشت و او به روستای مارستون مورتن در بدفوردشایر رفت تا در کنار دختر کوچکترش هانا و خانواده اش زندگی کند.

یک چالش خانوادگی باعث جمع آوری کمک مالی شد

سرانجام موتورسوار سابق پس از زمین خوردن و شکستن باسن خود در سال 2018 سرعت خود را کم کرد. یک واکر جایگزین Skoda Yeti شد که تا 98 سالگی با آن رانندگی می کرد ، اما به حرکت خود ادامه داد.

در اوایل آوریل سال گذشته در حین باربیکیوی حیاط خانه ، خانواده مور او را به چالش کشیدند تا در کل کوچه 25 متری راه برود.

هنگامی که او به پایان رسید ، داماد او را تشویق به ادامه کار کرد ، پیشنهاد داد که برای هر دور یک پوند بپردازد و یک گل 100 دور تا 100 سالگی مور ارائه دهد.

اوضاع از آنجا سرازیر می شد.

مور تصور می کرد پس از شکستن مفصل ران خود می تواند 1000 پوند برای پزشکان و پرستاران مراقب وی جمع کند و خانواده اش با استفاده از شبکه های اجتماعی “پیاده روی صدمین سالگرد تولد کاپیتان تام مور” را برای NHS منتشر کردند.

ابتدا یک گزارشگر رادیوی محلی و سپس اپراتورهای تلویزیون ملی تماس گرفتند. خیلی زود رسانه های بین المللی جلوی دروازه باغ منتظر بودند.

مور سال گذشته در اولین قفل ملی 100 دور باغ خود را طی کرد و حدود 33 میلیون پوند (58 میلیون سی دی ان) برای سرویس بهداشت ملی انگلیس جمع کرد. (پیتر چیبورا / رویترز)

همانطور که وی واکر خود را به بالا و پایین راهرو هل می داد ، افرادی که با اولین قفل همه گیری روبرو بودند به تماشای آنلاین نشستند. به زودی # TomorrowWillBeAGoodDay در توییتر روند رایج داشت.

مور در زندگی نامه خود نوشت: “مردم به من گفته اند كه در پیاده روی كوچك من چیزی وجود دارد كه قلب کسانی را كه هنوز از بحران در شوك هستند ، تسخیر می كند.”

“با افزایش تعداد مرگ و میر و احتمال ماهها محاصره ، همه از خبرهای خوبی ناامید شده بودند. ظاهراً یک کاپیتان ارتش 99 ساله که در برمه جنگ کرده بود از شکستگی مفصل ران خود بهبود می یافت و تلاش خود را برای NHS انجام می داد که آنها به آن نیاز داشتند. “

تماشا کنید | کاپیتان تام شوالیه ملکه بودن را چنین توصیف می کند:

دامپزشک 100 ساله جنگ جهانی دوم تلاش برای ضربه زدن به شانه های ملکه الیزابت با شمشیر شوالیه خود را توصیف می کند. 7:57

شاهزاده هری ، نخست وزیر بوریس جانسون و ده ها نفر از مشاهیر از او استقبال کردند.

اما حاضران بیشترین کاپیتان تام را در آغوش گرفتند و با حدود 6000 هدیه و 140000 کارت تولد ، اداره پست روستا را آب گرفتند.

مور تعجب كرد كه کسی دو پوند برای كارت برای او خرج می كند ، سپس ماسك می زند تا در صف پستخانه منتظر بماند تا آن را از طریق پست ارسال كند.

وی به عضو افتخاری تیم کریکت انگلیس درآمد ، قطاری به نام خود داشت و با جایزه آزادی لندن شناخته شد.

“من نمی توانم برای همیشه ادامه دهم”

مور از جوایز لذت برد ، اما همچنان به دیگران متمرکز بود.

او زندگی نامه خود را وقف کرد ، فردا روز خوبی خواهد بود، به “همه کسانی که در خط مقدم هر نبرد خدمت می کنند – اعم از نظامی ، روانشناختی یا پزشکی.”

در پایان ، مور جامعه را به مراقبت از یکدیگر فراخواند و از کشوری که به او الهام بخشیده است ، تشکر کرد.

وی پس از پایان پیاده روی خود گفت: “بعد از شکستن رانم کمی ناامید و ناامید شدم و این باعث افزایش عزت نفس من شد.”

“با این حال ، سه هفته گذشته بهار را به ردپای من برگردانده است. من هدف خود را تجدید کرده ام و از هر ثانیه از این ماجراجویی مهیج لذت کامل برده ام ، اما نمی توانم برای همیشه ادامه دهم.”



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *